Burlatako Askatasuna institutuan, olerkiak, musika, dantza... lagun, guk ere, ikasle eta irakasleok, omenaldi xume bat eskaini genion Mikel Laboari. Nik bertsoz egin nion omen.1.- Errekastoen akordeekin
zirikatzean zoria
Goizuetako mendi gainetan
lanbrotu zait memoria;
Mikel zu zera udazkeneko
nostalgiaren adar bereko
azken hosto eroria,
udaberrian dagoeneko
negua inork baino hobeto
kantatzen duen txoria.
2.-Zure ahotsa heltzean bihotz
urratuenetaraino,
zer minagorik izarren hautsa
kantu bihurtzea baino?
Ez dolu kanpai, ez barne salto;
ez gau eresi, ez negar malko...
ametsa zorion laño;
ez, heriotza hau ez delako
bizitzan bertan gauzatutako
lekualdatze bat baino.
3.- Mamu-itzalak goxatu ditu
benta zaharreko beroak,
iraganaren zilbor-hestean
amesti darrai geroak.
Lurrundutako printzen omenez,
egunsentiko mantu onenez,
zain gauzka haize hegoak;
bake zantzuen itxaropenez
ihes betea zilegi denez,
zabal ditzagun hegoak!
Doinua: Izarren hautsa.
